#100dayportraitchallenge - een hele uitdaging!

in English

See all the 100 portraits

download.jpg

100 portretten, in 100 dagen. Het was een bijzondere ervaring en een hele uitdaging! Ik startte op 31 juli en eindigde op 13 november 2019 (met enkel een pauze van 6 dagen door ziekte). Elke dag postte ik een portret op Instagram en Facebook. Onderweg leerde ik veel mede-challengers kennen en bouwde ik een publiek op van mensen die mij volgden en aanmoedigden. Dat gaf mij zoveel energie!

Mijn eerste schetsen waren in potlood. Eenvoudig, zwart-wit... Later begon ik beetje bij beetje kleur toe te voegen met kleurpotlood. Hierin lagen een hoop mogelijkheden. Ik begon te experimenteren met het gebruik van kleur in het gezicht en allerlei soorten arceringen (met de vorm mee, verticaal, in dezelfde richting,...). De portretten in kleurpotlood van Nicolas Uribe waren een inspiratiebron, tesamen met het werk van veel andere kunstenaars die ik online volg.


Toen startte 'Inktober', de wereldwijde challenge om elke dag van de maand oktober een tekening te maken in inkt. Ik paste dit toe op mijn portretten en werkte vanaf dan met acryl inkt in verschillende kleuren. In het begin leidde dit tot een paar ongelukjes... Maar ook hiermee vond ik de weg naar verschillende stijlen: van snelle schetsen uit de losse pols, tot gedetailleerd opgebouwde tekeningen met een ondertekening in potlood.

Af en toe vond ik de tijd om een olieverfportret te maken.

De #100dayportraitchallenge heeft 3,5 maand mijn leven beheerst. Was het dat waard? Absoluut! 

Toen ik deze challenge startte, had ik de hoop (en verwachting) om gaandeweg veel te groeien. Elk portret zou een beetje beter zijn dan het vorige. Quod non... :)

Toch heb ik het gevoel dat ik gegroeid ben door de ervaring. Door elke dag "verplicht" te tekenen, werd het tekenen een deel van mijn dagelijks bestaan. Een heel gewone handeling, waar ik mij weinig vragen bij stelde en ook niet teveel druk oplegde over het resultaat. Dit creëerde een nieuwe vrijheid. Tekenen in mijn atelier, ... maar ook in de keuken, naast het zwembad, gedurende 30 minuten tijdens de sportles van mijn kinderen, in stilte of temidden van de chaos... Mijn observatievermogen werd aangescherpt, ik verloor de remming tegenover het witte blad en ik groeide in snelheid en zelfvertrouwen. Mijn liefde voor het portret, zowel in de vorm van tekeningen als schilderijen groeide. Maar vooral, het bracht de handeling van het creëren samen met het dagelijkse en gaf op die manier het streven naar 'Kunst' de plaats die het in mijn ogen verdient: als deel van het leven van alledag.

*Met veel dank aan de kunstenaar A.J. Alper voor het starten en 'hosten' van deze challenge!*

17 Selfie met blauwe kap.jpg
53 mama van Viv.jpg
 

100 portraits in 100 days... What an experience and a big challenge for sure! I started this adventure on the 31st of July and finished the 13th of November (including a 6 day break due to illness). Every day, I created and posted a new portrait to Instagram and Facebook. Along the way, I met many co-challengers and also, people started following my work and encouraging me in my project. This gave me so much energy!

 

My first sketches were in pencil, simply in black and white. Later, I started adding color with colored pencils. I discovered a world of new possibilities and started experimenting with the use of color in the face and all types of crosshatchings (following the form/ just vertical marks/ all marks in the same direction/...). The colored pencil portraits by Nicolas Uribe were a source of insipiration to me, in combination with the work of many great other artists that I am following online.

Then 'Inktober' kicked in: a worldwide challenge where artists create and share ink drawings every day during the month of October. I decided to participate with my portraits and started using acrylic ink in different colors. In the beginning, this has led to a few accidents... But eventually, I found a way to try out different styles with this new medium as well: quick sketches, using the ink directly on paper, or detailed and carefully built drawings, based on a pencil underdrawing.

From time to time, I even had the possibility to squeeze in an oil portrait.

 

The #100dayportraitchallenge has kept me more than busy for 3,5 months. Was it worth it? Absolutely!

When I started the challenge, I hoped (and somewhat expected) to grow a lot. Each portrait would be just a little better than the previous one... Quod non... :) 

I realized that it doesn't work that way.

 

Looking back, I feel that I learned a lot in a different way. The "obligation" to draw every day, gave the act of drawing a very natural place in my daily life. It almost became a habit to draw and, as a result, little by little, I felt less tense about the outcome. Every drawing was 'just an exercice'. It was about the process of drawing and experimenting, not about creating a finished piece of art. This was freedom.

Also, drawing litterally became part of my daily life. Instead of just drawing in my studio, I also sketched in the kitchen, at the swimming pool, during the 30 minutes of free times while my kids do sports, in quiet circumstances, but also in the middle of chaos... 

I practiced my observation skills. I lost a lot of my inhibition facing the white paper. My speed increased and I grew in self-confidence. My love for the art of portraiture grew (both drawings and paintings). But, above all, it brought the act of creation closer to daily life and that is where I believe "Art" should have a place: as a part of daily, normal life.

*Special thanks to the artist A.J. Alper for starting and hosting this challenge!*

51 Joris met zonnenbril.jpg
13 Amilcar.jpg
15 Sandertje Blanden.jpg